Archive for the ‘choroby’ Category

O chorobach tarczycy

Tarczyca położona jest bardzo blisko tchawicy, umiejscowiona jest poniżej krtani. Wytwarza one dwa ważne hormony: tyroksynę oraz trójjodotyroninę. Hormony te są konieczne do prawidłowego procesu wzrostu i rozwoju. Hormony te są także odpowiedzialne za metabolizm, który zachodzi w większości tkanek. Jedną z chorób tarczycy jest niedoczynności. Jeżeli choroba ta pojawi się w okresie dzieciństwa, spowoduje zahamowanie procesów metabolicznych w organizmie. Zahamowanie tych procesów powoduje opóźnienia w rozwoju psychicznym i umysłowym. W skrajnych przypadkach niedoczynność tarczycy w okresie dzieciństwa może prowadzić do kretynizmu. Rozwojowi choroby można jednak zapobiec poprzez wczesne rozpoznanie niedoczynności tarczycy. Wczesne rozpoznanie pozwala na zastosowanie terapii, jaką jest podawanie hormonu tarczycy. U osób dorosłych niedoczynność tarczycy objawia się brakiem energii, stale towarzyszącym uczuciu senności, czasem można zaobserwować spadek możliwości intelektualnych. Nadczynność tarczycy powoduje znaczny wzrost metabolizmu, dlatego jednym z objawów nadczynności tarczycy jest częste odczuwanie głodu, niezaspokojony apetyt i gwałtowny spadek wagi. Pacjenci chorzy na nadczynność tarczycy są także niestabilni emocjonalnie, nerwowi i skłonni do irytacji. Zarówno niedoczynności, jak i nadczynności tarczycy może towarzyszyć powiększenie gruczołu tarczycy. Takie powiększenie nazywa się wolem.

Krótko o mukowiscydozie

Mukowiscydoza jest chorobą dziedziczną, którą powoduje recesywny gen autosomalny. Do najbardziej poważnych objawów mukowiscydozy należą zaburzenia pracy układu oddechowego u pacjenta. W układzie oddechowym osoby chorej na mukowiscydozę powstaje nadmiernie lepki śluz, którego nie są w stanie usunąć rzęski, które wyścielają oskrzela. Nie usunięty przez rzęski śluz jest pożywką dla chorobotwórczych bakterii, które wywołują przede wszystkim ciągle nawracające zapalenie płuc. Zagęszczony śluz gromadzi się nie tylko w oskrzelach, ale także w innych organach wewnętrznych. Może na przykład zgromadzić się w przewodach wątroby czy w jelitach. W efekcie może dojść do zaburzeń trawienia. W leczeniu mukowiscydozy stosuje się antybiotykoterapię, którą leczy się przede wszystkim infekcje bakteryjne. U osób chorych na mukowiscydozę zachodzi także konieczność codziennego usuwania śluzu, który zalega w układzie oddechowym. Gdyby nie podawano antybiotyków oraz nie usuwano śluzu, najprawdopodobniej osoba z mukowiscydozą nie miałaby szansy na przeżycie okresu niemowlęcego. U pacjentów, u których doszło do całkowitej niewydolności płuc często podejmuje się przeszczep płuc. Mukowiscydoza to choroba na ten moment wiedzy medycznej nieuleczalna. Chorych na mukowiscydozę nie można wyleczyć, można jedynie wydłużyć ich życie. Do objawów choroby należy napadowy, przewlekły kaszel, nawracające zapalenia płuc.

Krótko o cukrzycy

Bardzo poważną choroba jest cukrzyca. Choroba ta jest objawem zaburzeń pracy trzustki. Bardzo zaawansowanej cukrzycy może towarzyszyć utrata lub znaczne pogorszenie wzroku, zaburzenia czynności nerek, zmniejszenie odporności na infekcje oraz wiele innych zaburzeń ze strony układu metabolicznego. W wielu przypadkach cukrzyca nie wymaga podawania insuliny. Taki typ cukrzycy nazywany jest cukrzycą typu II lub cukrzycą nieinsulinową. Cukrzyca typu II rozwija się najczęściej u osób, które ukończyły 30 lat, najczęściej pojawia się u osób z nadwagą. Cukrzyca typu II rozwija się powoli, nie dając początkowo żadnych objawów. W tym rodzaju cukrzycy insulina wydzielana jest przez trzustkę w ilości wystarczającej, jednak zaburzone jest wchłanianie tejże insuliny. Takie zaburzenie nazywane jest insulinoodpornością. Cukrzyca typu I, czyli cukrzyca insulinozależna często nazywana jest cukrzycą wieku młodzieńczego lub cukrzycą pierwotną. Ten typ cukrzycy bardzo często pojawia się u osób w młodym wieku. W tym typie cukrzycy następuje zaburzenie metabolizmu węglowodanów. Dlatego zachodzi konieczność codziennego podawania insuliny. W obu typach cukrzycy może wystąpić hiperglikemia lub hipoglikemia. Podczas hiperglikemii następuje zmniejszone zużycie glukozy, stężenie cukru w krwi jest wtedy zatrważająco wysokie. Z kolei hipoglikemia to niedobór glukozy we krwi. Hipoglikemia prowadzi do utraty przytomności u pacjenta.

Częsty nowotwór u kobiet

Najczęstszym nowotworem występującym u kobiet jest nowotwór piersi. Znacznie większa zachorowalność właśnie na ten rodzaj nowotworu związana jest między innymi z wydłużeniem średniego okresu życia kobiet. Wzrost zachorowalności na raka piersi następuje bowiem po 50 roku życia. U około 50% proces chorobowy zaczyna się w zewnętrznej części sutka. Rosnący w trakcie rozwoju choroby guz może powodować ucisk na głębiej położone tkanki. W końcowej fazie choroby następuje rozprzestrzenienie się komórek nowotworowych do układu limfatycznego, w licznej liczbie przypadków przerzuty do układu limfatycznego następują dość wcześnie, często jeszcze zanim zostanie postawiona diagnoza. Jedną z metod leczenia nowotworu piersi jest mastektomia, czyli chirurgiczne usunięcie piersi. W leczeniu raka piersi stosuje się także radioterapię. U młodych kobiet często stosowaną metodą leczenia jest chemioterapia. Stosuje się także immunoterapię. Do wzrostu zachorowalności na raka sutka przyczynia się także wysoki poziom estrogenów we krwi. Dlatego często stosowaną metodą leczenia jest usunięcie jajników. Taki zabieg powoduje remisję choroby nawet na kilka lat. Wczesne rozpoznanie choroby zwiększa szanse na wyleczenie. Dlatego warto regularnie przeprowadzać samobadanie piersi. We wczesnym wykryciu choroby pomaga także mammografia, która pozwala na wykrycie już bardzo niewielkich zmian, które są niewyczuwalne podczas samobadania.

Przewlekła obturacyjna choroba płuc

Jeśli mówimy o chorobach, które dotykają układ oddechowy z całą pewnością nie możemy zapomnieć o przewlekłej obturacyjnej chorobie płuc. Wiąże się ona ze zmniejszonym przepływem powietrza przez znajdujące się w ludzkim ciele drogi oddechowe. Jest to jest to jedna z tych chorób, które powstają na skutek kontaktu ze szkodliwymi substancjami oraz pyłami. Choroba ta bardzo często dotyka palaczy. Może rozwinąć się także u tych, którzy pracują narażenia na wdychanie pyłów. Przewlekła obturacyjna choroba płuc charakteryzuje się wieloma objawami. Tym jednak, który powinien nas skłonić do wizyty u lekarza jest duszność, która trwa długi czas i niemalże w ogóle nie przemija. W początkowym etapie rozwoju choroby duszność ta pojawia się jedynie podczas zwiększonego wysiłku. Z czasem tak bardzo się nasila, że trwa niemalże nieprzerwanie nawet podczas bezczynnego siedzenia. Chory może skarżyć się na uczucie ciasności w klatce piersiowej. Jest to bardzo przykry objaw, który przez chorych często opisywany jest jako trudny do zniesienia. Często w chorobie tej pojawia się także kaszel, który może być niezwykle męczący. W przypadku zaawansowanej już choroba pacjenta może dotykać sinica, która jest objawem wywołującym panikę w otoczeniu. Mówiąc o tej chorobie trzeba podkreślić, że nie wynaleziono leku ,który mógłby ją leczyć. Jednakże stosuje się obecnie środki, które pozwalają znacząco złagodzić jej przebieg oraz sprawić, że pacjentowi będzie się żyło łatwiej.

Częsta i znana choroba

Wśród jednostek chorobowych, które przynajmniej raz dotknęły chyba każdego z nas znajduje się angina. Choroba ta jest zmora dzieci w wieku szkolnym. Na szczególne podkreślenie zasługuje fakt, że angina to choroba zaliczana do grupy chorób zakaźnych. Przenosi się ona drogą kropelkową, czyli najłatwiejszą drogą szerzenia się zakażeń. Jeśli jedno dziecko przyjdzie do szkoły z anginą możemy się spodziewać, że szybko zachorują również inne dzieci. Angina to nic innego jak ostre zapalenie migdałków podniebiennych. W jej przebiegu często dochodzi także do zapalenia błony śluzowej gardła. Angina należy do chorób, które wywoływane są przez paciorkowce. Mówiąc o anginie bardzo mocno trzeba podkreślić, że jej objawy nie ograniczają się jedynie do migdałków. Są one uogólnione. Choroba ta zawsze przebiega z wysoką gorączką, która zazwyczaj wymaga podania środków, które zmniejszają temperaturę. W przypadku małych dzieci mogą pojawić się także wymioty. Zazwyczaj są one jednak efektem bardzo wysokiej temperatury. Charakterystycznym objawem anginy jest również ból, który pojawia się przy próbie przełykania. To właśnie ból jest odpowiedzialny za to, że podczas anginy właściwie wcale się nie je. Duży problem sprawia także picie, a nawet przełykanie własnej śliny. Anginie często towarzyszą także bóle mięśni. Choroba ta zawsze wymaga podania antybiotyku. Nie wolno jej zaniedbać bowiem może prowadzić do niebezpiecznych powikłań.

O zapaleniu osierdzia

Jeśli mówimy o chorobach, które dotykają układ krążenia z całą pewnością warto wspomnieć o zapaleniu osierdzia. Jest to dość groźna jednostka chorobowa, która dotyka blaszki osierdziowe. Choroba ta może przebiegać w trojaki sposób. Może mieć charakter ostry lub przewlekły. Za przewlekłe zapalenie osierdzia uważa się te przypadki, kiedy choroba trwa dłużej niż trzy miesiące. Może także zdarzyć się nawracające zapalenie osierdzia. Zapalenie osierdzia jest chorobą, która nie ma jednolitej etiologii. Można więc wskazać wiele przyczyn jej powstania. Zapalenie osierdzia może być spowodowane przez infekcje wirusowe oraz bakteryjne. Często pojawia się na przykład w przebiegu zakażenia wirusem HIV. Może pojawić się również po przebyciu zawału mięśnia sercowego. Często zapalenie osierdzia pojawia się także po urazach, które objęły klatkę piersiową. Odczyny osierdziowe mogą pojawić się również po stosowaniu takich leków jak cyklosporyna A oraz diuretyki. Zapalenie osierdzia jest chorobą, która daje konkretne objawy. Przede wszystkim towarzyszy jej gorączka. Pojawia się również ból w klatce piersiowej. Jeśli lekarz będzie nas osłuchiwał z pewnością usłyszy również tarcie osierdziowe. Zapalenie osierdzia daje się stwierdzić również za pomocą takich badań jak EKG oraz RTG klatki piersiowej. Do różnicowania zapalenia osierdzia z ropniem stosuje się natomiast tomografię komputerową. Często lekarze sięgają także po echokardiografię.

O chorobach genetycznych

Jeśli mówimy o różnego rodzaju chorobach to z całą pewnością musimy wspomnieć o dużej grupie chorób jaką są choroby genetyczne. Zalicza się do nich wszystkie te choroby, które powstają kiedy w obrębie jednego genu lub też kilku genów dojdzie do powstania mutacji. Mutacje nie we wszystkich genach będą wywoływały poważne choroby. Aby można było mówić o chorobie genetycznej mutacja musi dotknąć istotny z jakiegoś powodu gen. choroby genetyczne można podzielić na takie, które się dziedziczą oraz na takie, które nie mogą zostać przez dziecko odziedziczone. Wszystkie choroby genetyczne dają się zakwalifikować do jednej z następujących grup: choroby spowodowane przez abberacje chromosomowe, choroby genetyczne wynikające z zaburzeń w liczbie chromosomów płciowych, delecje, choroby genetyczne będące wynikiem mutacji punktowych oraz choroby genetyczne będące wynikiem mutacji dynamicznych. Przykładem choroby genetycznej, która zaliczana jest do abberacji chromosomowych jest zespół Downa, czyli trisomia chromosomu 21. Inną znaną chorobą z tej grupy jest zespół Edwardsa. Do chorób, które są przykładem zaburzeń w licznie chromosomów płciowych zalicza się między innymi zespół Turnera oraz trisomię chromosomu X. Zarówno jedna, jak i druga wymieniona choroba dotyczy jedynie kobiet. Przykładem choroby genetycznej wywołanej przez delecję jest z kolei zespół kociego krzyku. Nazwa tej choroby pochodzi od charakterystycznego płaczu dziecka dotkniętego tą chorobą.

Krótko o nowotworach

Wśród chorób, które obecnie wzbudzają najwięcej emocji negatywnych a jednocześnie lęku znajdują się rozmaite nowotwory. Jest to bardzo duża grupa chorób, która dotyka rozmaite części ciała. Nowotwory polegają na nieprawidłowym procesie namnażania się komórek, które nie przyjmują prawidłowej postaci. Wszystkie nowotwory można zakwalifikować do jednej z następujących kategorii: nowotwory łagodne, złośliwe, miejscowo – złośliwe. Nowotwory o charakterze złośliwym dzielą się dalej na nowotwory anaplastyczne, mięsaki, raki oraz potworniaki. Mianem raka określa się te wszystkie choroby nowotworowe, które powstały na bazie tkanki łącznej. Do tej grupy zalicza się między innymi gruczolaki. Przykładem nowotworu tego typu jest między innymi nowotwór macicy. Mięsaki to wszystkie te nowotwory, które nie mają charakteru nabłonkowego. Są to rzadko spotykane nowotwory. Rokowanie w tego rodzaju nowotworach zawsze jest bardzo złe. Potworniaki to te nowotwory, które powstały z wielopotencjalnych komórek zarodkowych. Do tej grupy zalicza się dość często nowotwory jajnika, które występują u kobiet. Częstość nowotworów tego rodzaju jest dość duża. Nowotwór ananplastyczny to nowotwór, który określany jest jako niezróżnicowany. Uważa się, że nowotwory tej grupy są najbardziej złośliwe. Śmiertelność w ich przypadku jest bardzo wysoka. W leczeniu chorób nowotworowych stosuje się rozmaite metody. Może to być między innymi chemio – oraz radioterapia.

Najbardziej znana choroba genetyczna

Mówiąc o chorobach nie można zapomnieć o chorobach genetycznych. Obecnie jest to duża grupa chorób, które są coraz lepiej poznane. Za najbardziej znaną chorobę genetyczną uważa się oczywiście zespół Downa. Choroba ta bywa określana również mianem trisomi chromosomu 21. Nazwa ta wzięła się stąd, że u osób dotkniętych zespołem Downa obecny jest jeden dodatkowy chromosom 21. Zespół Downa jest chorobą genetyczną, która wiąże się z dużą stygmatyzacją fizyczną. Osoby, które dotknięte są tą chorobą są od razu odróżniane. Bardzo charakterystyczny wygląd sprawia również, że często są wytykane przez społeczeństwo palcami. Objawy zespołu Downa mogą być bardzo różne. Zawsze pojawia się upośledzenie umysłowe, które może mieć jednak bardzo różny stopień. Wiele dzieci z zespołem Downa potrafi nauczyć się podstawowych czynności i w miarę o siebie zadbać. Trzeba tylko stworzyć im do tego odpowiednie warunki. Typowym objawem jest także płaska twarz oraz często wysunięty język. Ta ostatnia cecha sprawia, że wiele osób z zespołem Downa może mieć tendencję do ślinienia się. Wiele osób z zespołem Downa dotkniętym jest także problemami z oczami. Typowe problemy to zez oraz oczopląs. W wielu przypadkach w przebiegu tej choroby pojawiają się także wady serca, które czasem mogą być naprawdę bardzo poważne. Mówiąc o zespole Downa trzeba wyraźnie podkreślić, że jest to choroba, na którą nie ma leku. Wzrost zachorowań na nią wiąże się ze wzrostem wieku matki.

Designed for