1

2

3

4

5

 

O dnie moczanowej

Powtarzające się ataki ostrego zapalenia stawów mogą świadczyć o tym, że cierpimy na dnę moczanową. Dna moczanowa może zostać zdiagnozowana na podstawie analizy surowicy. W chorobie tej występuje hiperurykemia, czyli nadmierne stężenie kwasu moczowego, który jest ostatnim produktem przemiany puryn. Na ostre zapalenie stawów najczęściej cierpią mężczyźni. Pierwszy atak dny pojawia się u nich najczęściej pomiędzy 40 a 50 rokiem życia. Jeśli dna dotyka kobiety, to najczęściej pojawia się ona w okresie po menopauzie. Dna najczęściej atakuje staw paliczkowy palucha. Nazywana jest wtedy podagrą. Dna może zająć nie tylko staw palucha, ale także stawy kolanowe, łokciowe czy śródstopia. W początkowym okresie choroby najczęściej atakowany jest tylko jeden staw, z czasem jednak choroba atakuje także inne stawy. Napad dny moczanowej pojawia się nagle, bez żadnych wcześniejszych objawów. Napad dny może zacząć się po zażyciu leków moczopędnych, czy na skutek stresu. Atak dny, który nie jest leczony może trwać nawet do 3 tygodni. Do kolejnego ataku dny może dojść w pół roku po pierwszym, ale może tez pojawić się dopiero po dwóch latach. Nieleczona dna moczanowa przechodzi w chorobę przewlekłą i doprowadza do uszkodzenia stawów. Dna moczanowa może prowadzić do kamicy moczanowej. W profilaktyce dny moczanowej stosuje się dietę uboga w puryny. Z diety należy wykluczyć rośliny strączkowe, kakao oraz niektóre gatunki ryb.

Nagminne zapalenie ślinianek

Nagminne zapalenie ślinianek przyusznych pospolicie nazywane jest świnką. Jest to choroba wirusowa, którą wywołuje wirus należący do rodziny Paramyksowirusów. Na świnkę chorują przede wszystkim dzieci. Choroba przenosi się drogą kropelkową, do zakażenia najczęściej dochodzi w okresie zimy lub wczesnej wiosny. Świnka objawia się często mało charakterystycznie, pojawiające się objawy początkowo nie wskazują na świnkę. Te pierwsze objawy to między innymi dreszcze i podwyższona temperatura ciała oraz ogólne złe samopoczucie. Kiedy jednak po tych pierwszych objawach pojawia się opuchnięcie ślinianek przyusznych nie ma już żadnych wątpliwości, że doszło do zarażenia wirusem świnki. Obrzęk ślinianek jest zazwyczaj bolesny, nadaje też twarzy dziecka charakterystyczny wygląd. Od tego „świnkowatego”wyglądu pochodzi potoczna nazwa choroby. Obrzęk ślinianek powiększa się przez 3 dni, po upływie tych 3 dni najczęściej cofa się. Obrzęk całkowicie znika już po tygodniu. Wirus świnki często atakuje tarczycę, trzustkę, jajniki lub jądra. W nielicznych przypadkach dochodzi do poświnkowego zapalenia opon mózgowo-rdzeniowych. Efektem tego zapalenia może być uszkodzenie słuchu. Do zapalenia jąder dochodzi jedynie u dorosłych mężczyzn lub dorastających chłopców, którzy zachorowali na świnkę. Zapalenie jąder może pojawić się pomiędzy 7 a 10 dniem choroby. Jeżeli zapalenie jąder będzie dwustronne jego wynikiem może być bezpłodność.

Żylaki kończyn dolnych

Żylaki kończyn dolnych są problemem zarówno zdrowotnym, jak i estetycznym. Żylaki kończyn dolnych dotykają całkiem spora liczbę osób. Cierpią na nie znacznie częściej kobiety niż mężczyźni. Żylaki pojawiają się najczęściej u osób, które ukończyły 40 lat. Jest to jedna z nielicznych chorób, która nie sprawia żadnych problemów z diagnozowaniem, gdyż żylaki widoczne są gołym okiem. Przybierają one często postać dobrze widocznych krętych żył o niebieskawym odcieniu lub też postać wypukłych linii. Najczęściej pojawiają się pod kolanami, wzdłuż łydek, czasem też na udach. Żylakom kończyn dolnych często towarzyszy ból w obrębie kostek, ich obrzęk i uczucie ciężkości nóg. Jeżeli żylaki są już mocno zaawansowane mogą wystąpić także zmiany troficzne na skórze. Zmiany te to owrzodzenia, przebarwienie skóry lub wypryski. Na powstanie żylaków duży wpływ ma styl życia, który prowadzimy. Żylakami kończyn dolnych najbardziej zagrożone są osoby, które prowadzą siedzący tryb życia, a więc na przykład osoby wykonujące zawód kierowcy lub pracownicy biurowi. Jednak osoby, które większość część dnia spędzają na stojąco, czyli na przykład fryzjerzy, są również narażeni na pojawienie się żylaków. Żylaki zagrażają także kobietom w ciąży. Najlepszą profilaktyką żylaków jest aktywność fizyczna. Szczególnie korzystny wpływ ma jazda na rowerze. Żylaki leczy się metodami zachowawczymi lub farmakologicznie.

O astmie oskrzelowej

Jedną z najczęściej występujących przewlekłych chorób układu oddechowego jest astma oskrzelowa. Astma oskrzelowa może być efektem alergii. Astma na tle alergicznym występuje u osób, które cierpią z powodu alergii, powoduje ja przede wszystkim katar sienny. Do zachorowania na astmę alergiczną dochodzi najczęściej w okresie dzieciństwa. Do objawów astmy alergicznej należy suchy i napadowy kaszel i napady duszności. Objawy te bardzo często nasilają się nocą. Astmę alergiczną mogą wywołać roztocza kurzu domowego, pyłki roślin, ale także bakteryjne lub wirusowe zapalenie górnych dróg oddechowych. Objawy astmy oskrzelowej mogą nasilać się po zażyciu aspiryny lub niesteroidowych leków zapalnych. W celu postawienia właściwej diagnozy poza wywiadem przeprowadzanym z pacjentem przeprowadza się także badanie spirometryczne. Leczenie astmy oskrzelowej zależne jest od stopnia zaawansowania choroby. Bardzo dużą rolę w leczeniu astmy oskrzelowej odgrywa unikanie czynnika wywołującego alergię. W niektórych przypadkach stosuje się odczulanie. W leczeniu astmy oskrzelowej stosowane są przede wszystkim leki, których działanie polega na rozszerzeniu oskrzeli. Są to wziewne leki glikokortykosteroidy. Wziewne leki przeciwastmatyczne to najlepsza forma podawania leków. Działają one przede wszystkim znacznie szybciej od leków podawanych doustnie, a ich działanie niepożądane jest znacznie mniejsze. Dzieci powinny przyjmować leki pod kontrolą rodziców.

Zespół jelita drażliwego

Często spotykaną dolegliwością jest zespół jelita drażliwego. Dotyka on 50% pacjentów cierpiących na dolegliwości żołądkowo-jelitowe. Na zespół jelita drażliwego częściej chorują kobiety niż mężczyźni. Zespół jelita drażliwego to jedna z tych chorób, których przyczyn powstawania nie udało się do końca poznać. Często upatruje się przyczyn powstania tej choroby w czynnikach psychicznych, gdyż pacjenci odczuwają większe dolegliwości w efekcie stresu. U chorych cierpiących na zespół jelita drażliwego nie występują żadne zmiany anatomiczne w przewodzie pokarmowym. Mimo to przewód pokarmowy nie funkcjonuje prawidłowo. Jednym z objawów choroby są zaparcia. Zaparcia te często występują na przemiennie z biegunką. Do objawów zespołu jelita drażliwego należą także bóle brzucha, uczucie ucisku w podbrzuszu. Postawienie właściwej diagnozy nie jest proste ze względu na liczne objawy. Oprócz tych wymienionych wyżej chorobie często towarzyszy także zgaga, nudności i wzdęcia. Wiele z tych objawów nasila się po spożyciu posiłku. Dlatego też w celu potwierdzenia lub wykluczenia zespołu jelita drażliwego przeprowadza się szereg różnych badań. Do badań tych należy przede wszystkim morfologia krwi oraz OB i CRP. Te dwa ostatnie badania mają na celu wykazanie czy w organizmie pacjenta nie doszło do stanu zapalnego. Wśród badań diagnostycznych przeprowadzane jest między innymi badanie kału na obecność krwi i pasożytów.

O chorobach oczu

O chorobie oczu może świadczyć podwójne lub niewyraźne widzenie, łzawienie oczu, ale także bóle głowy. Tym objawom może towarzyszyć także przekrwienie gałek ocznych. Przyczyną dolegliwości mogą być fizjologiczne wady wzroku, które powstały wskutek nieprawidłowego kształtu i struktury oka, ale mogą być również spowodowane procesem starzenia się lub efektem infekcji lub urazu. W wyniku starzenia się organizmu może dojść do zmętnienia soczewki oka. Jest to tak zwana zaćma starcza. Do zmętnienia soczewki oka może także dojść na skutek chemicznego lub mechanicznego urazu. Mówimy wtedy o zaćmie urazowej. Do zmętnienia soczewki oka może dojść również w trakcie życia płodowego. Powstaje wtedy zaćma wrodzona. Pogorszenie jakości widzenia przy zaćmie nie następuje nagle, lecz stopniowo i bezboleśnie. Początkowo pacjent dostrzega przed oczami „mroczki”, a obraz jest niewyraźny. W miarę jednak rozwoju choroby wzrok się pogarsza, a pacjentowi grozi ślepota. Tak zwana „zaćma starcza” w równym stopniu dotyka kobiety i mężczyzn. Pojawia się zwykle pomiędzy 50 a 60 rokiem życia. Zaćmę starczą leczy się zazwyczaj tylko operacyjnie. W trakcie zabiegu usuwana jest zmętniała soczewka pacjenta, w jej miejsce wszczepiana jest sztuczna soczewka. Przyczyny powstania zaćmy wrodzonej nie są jeszcze do końca poznane. Przypuszcza się, że może ona powstać na skutek zażywania przez matkę w pierwszym trymestrze ciąży sulfonamidów.

Jedna z bardziej śmiertelnych chorób

Do najbardziej śmiercionośnych chorób należy malaria. Każdego roku na malarię zapada ponad 200 mln ludzi, z czego około 100 mln umiera. Jest to choroba endemiczna, która pojawia się w większości krajów tropikalnych. Wywoływana jest przez malutkie pasożyty przenoszone przez komara Anopheles. Malaria przenoszona jest przez niego z człowieka a człowieka. Malaria jest chorobą pasożytniczą. Okres wylęgania się choroby jest bardzo zróżnicowany i zależny od rodzaju pierwotniaka, który zainfekował organizm. Objawy malarii mogą pojawić się w przeciągu 7 -14 dni, od 7 do 30 dni lub od 8 do 14 dni. Do pierwszych objawów malarii należy przede wszystkim bardzo wysoka gorączka, która może sięgać nawet ponad 40°C. Tak wysokiej gorączce towarzyszą dreszcze, nudności, wymioty i bóle głowy. U niektórych osób dotkniętych malarią może także pojawić się biegunka. W przypadku zakażenia malarią może pojawić się również żółtaczka. W przypadku malarii może dojść także do powikłań. W takich przypadkach pojawić się może hipoglikemia, niewydolność nerek. W wyniku powikłań może dojść również do obrzęku płuc. W przypadku malarii podawana jest chlorochina, chinina. Osoby, które wyjeżdżają na tereny objęte malarią powinny stosować środki, które odstraszają komary, spać pod moskitierą. W chwili obecnej nie ma szczepionki, która uchroniłaby przed malarią. Przed wyjazdem można jednak profilaktycznie zażywać leki przeciwmalaryczne.

Niedobór witaminy D

Dla zdrowych i silnych kości niezbędna jest witamina D. Niedobór witaminy D powoduje krzywicę kości. Choroba ta występuje u dzieci pomiędzy 2 miesiącem a trzecim rokiem życia. Choroba ta była w przeszłości nazywana „angielską chorobą”. Do powstania tej nazwy przyczyniła się epidemia krzywicy w XIX wieku w Anglii. Do wystąpienia epidemii przyczyniły się złe warunki życia w przemysłowych miastach Anglii oraz niewielkie nasłonecznienie, które jest typowe dla tego kraju. Początkowo krzywica była leczona tranem, dopiero jednak badania nad witaminą D pozwoliły na skuteczne leczenie krzywicy. U dzieci dotkniętych krzywicą jednym z objawów jest późne zarastanie ciemiączka oraz miękkość kości potylicy. U dzieci, u których występuje krzywica można także zaobserwować pocenie się główki w nocy oraz w trakcie karmienia. Dzieci z krzywicą są także niespokojne, mają mniejszą odporność, później zaczynają ząbkować. U dzieci, które już chodzą objawem krzywicy są krzywe nogi i ręce, wady postawy oraz płaskostopie. Wyrównanie niedoborów witaminy D powoduje ustąpienie objawów występujących u niemowląt. Objawy krzywicy u dzieci starszych niestety pozostają do końca życia. Objawem krzywicy może być także zapach moczu. U dzieci z krzywicą mocz pachnie amoniakiem. Aby zapobiec powstaniu krzywicy od 3 tygodnia życia dziecka należy podawać mu witaminę D. Nie należy również unikać słońca, organizm produkuje witaminę D pod wpływem promieni słonecznych.

Choroby układu kostnego

Wśród atakowanych przez choroby części ludzkiego ciała znajdują się także kości i stawy. Choroby układu kostnego nierzadko mają podłoże genetyczne, jednak część z nich wywoływana jest zaburzeniami w układzie hormonalnym lub brakiem składników mineralnych. Jedną z chorób dotykających układ kostny jest patologiczna łamliwość kości. Przy tej chorobie kości są bardzo kruche i słabe i dlatego bardzo często ulegają złamaniom. Wrodzonej łamliwości kości nie da się wyleczyć, można jedynie zminimalizować jej skutki poprzez unikanie nadmiernego obciążenia kości. Wrodzona łamliwość kości występuje bardzo rzadko, zdarza się raz na 30 000 urodzeń. Jak już wspomniałam jest to choroba uwarunkowana genetycznie. Przekazywana jest z pokolenia na pokolenie albo w autosomalnie dominująco, czyli jest przekazywana przez jednego z rodziców lub też autosomalnie recesywnie, wtedy mogą ja przekazać oboje rodzice. Wrodzona łamliwość kości jest schorzeniem tkanki łącznej. Objawy choroby mogą być łagodne, ale mogą być również nasilone. Te ostatnie doprowadzają często do śmierci chorej osoby. Osoby chore charakteryzują się deformacjami kostnymi. U osób chorych kończyny górne są często krótkie, a ramienia zgięte pod kątem. Uniemożliwia to w wielu przypadkach wykonywanie nawet prostych czynności. U osób chorych często występuje boczne skrzywienie kręgosłupa, zdeformowana klatka piersiowa lub zniekształcone kości czaszki.

Krótko o nowotworach

Nowotwór to nienormalna masa komórek. Nowotwory niezłośliwe, inaczej nazywane łagodnymi lub dobrotliwymi, rosną powoli. Komórki tych nowotworów tworzą zbitą i ograniczoną masę, która często otoczona jest tkanką łączną. Dlatego ten typ nowotworu może być usunięty chirurgicznie. Nie stanowią one także zagrożenia dla życia, chyba, że rozwijający się guz zaburza czynności innych narządów. Nowotwory złośliwe, o złowrogo brzmiącej nazwie rak rosną znacznie szybciej od nowotworów łagodnych. Wśród nowotworów złośliwych rozróżnia się nowotwór sarcoma. Jest to nowotwór, który składa się z tkanki łącznej lub mięśniowej. Nowotwór złośliwy powstający w tkance nabłonkowej to carcinoma. W odróżnieniu od nowotworów łagodnych, nowotwory złośliwe nie mają prawidłowych cech strukturalnych. Większość komórek rakowych, a więc nowotworów złośliwych charakteryzuje szybkie tempo podziału komórkowego oraz nieprawidłowe relacje z sąsiednimi komórkami. W odróżnieniu od zdrowych komórek, komórki rakowe przerastają tkanki zdrowe rosnąc w bezładny sposób. Wiele nowotworów osiąga wielkość kilku milimetrów, a ich rozwój zatrzymuje się. Faza spoczynku trwa w przypadku takich nowotworów miesiące, często nawet lata. Jednak w momencie, w którym naczynia włosowate zaczną wrastać w nowotwór, dostarczając krwi, nowotwór zaczyna rosnąć i stanowić zagrożenie dla życia. Do śmierci dochodzi z powodu przerzutów, które zaburzają prawidłowe czynności zaatakowanych przez nowotwór tkanek.

Designed for