1

2

3

4

5

 

O chorobach genetycznych

Jeśli mówimy o różnego rodzaju chorobach to z całą pewnością musimy wspomnieć o dużej grupie chorób jaką są choroby genetyczne. Zalicza się do nich wszystkie te choroby, które powstają kiedy w obrębie jednego genu lub też kilku genów dojdzie do powstania mutacji. Mutacje nie we wszystkich genach będą wywoływały poważne choroby. Aby można było mówić o chorobie genetycznej mutacja musi dotknąć istotny z jakiegoś powodu gen. choroby genetyczne można podzielić na takie, które się dziedziczą oraz na takie, które nie mogą zostać przez dziecko odziedziczone. Wszystkie choroby genetyczne dają się zakwalifikować do jednej z następujących grup: choroby spowodowane przez abberacje chromosomowe, choroby genetyczne wynikające z zaburzeń w liczbie chromosomów płciowych, delecje, choroby genetyczne będące wynikiem mutacji punktowych oraz choroby genetyczne będące wynikiem mutacji dynamicznych. Przykładem choroby genetycznej, która zaliczana jest do abberacji chromosomowych jest zespół Downa, czyli trisomia chromosomu 21. Inną znaną chorobą z tej grupy jest zespół Edwardsa. Do chorób, które są przykładem zaburzeń w licznie chromosomów płciowych zalicza się między innymi zespół Turnera oraz trisomię chromosomu X. Zarówno jedna, jak i druga wymieniona choroba dotyczy jedynie kobiet. Przykładem choroby genetycznej wywołanej przez delecję jest z kolei zespół kociego krzyku. Nazwa tej choroby pochodzi od charakterystycznego płaczu dziecka dotkniętego tą chorobą.

Krótko o nowotworach

Wśród chorób, które obecnie wzbudzają najwięcej emocji negatywnych a jednocześnie lęku znajdują się rozmaite nowotwory. Jest to bardzo duża grupa chorób, która dotyka rozmaite części ciała. Nowotwory polegają na nieprawidłowym procesie namnażania się komórek, które nie przyjmują prawidłowej postaci. Wszystkie nowotwory można zakwalifikować do jednej z następujących kategorii: nowotwory łagodne, złośliwe, miejscowo – złośliwe. Nowotwory o charakterze złośliwym dzielą się dalej na nowotwory anaplastyczne, mięsaki, raki oraz potworniaki. Mianem raka określa się te wszystkie choroby nowotworowe, które powstały na bazie tkanki łącznej. Do tej grupy zalicza się między innymi gruczolaki. Przykładem nowotworu tego typu jest między innymi nowotwór macicy. Mięsaki to wszystkie te nowotwory, które nie mają charakteru nabłonkowego. Są to rzadko spotykane nowotwory. Rokowanie w tego rodzaju nowotworach zawsze jest bardzo złe. Potworniaki to te nowotwory, które powstały z wielopotencjalnych komórek zarodkowych. Do tej grupy zalicza się dość często nowotwory jajnika, które występują u kobiet. Częstość nowotworów tego rodzaju jest dość duża. Nowotwór ananplastyczny to nowotwór, który określany jest jako niezróżnicowany. Uważa się, że nowotwory tej grupy są najbardziej złośliwe. Śmiertelność w ich przypadku jest bardzo wysoka. W leczeniu chorób nowotworowych stosuje się rozmaite metody. Może to być między innymi chemio – oraz radioterapia.

Najbardziej znana choroba genetyczna

Mówiąc o chorobach nie można zapomnieć o chorobach genetycznych. Obecnie jest to duża grupa chorób, które są coraz lepiej poznane. Za najbardziej znaną chorobę genetyczną uważa się oczywiście zespół Downa. Choroba ta bywa określana również mianem trisomi chromosomu 21. Nazwa ta wzięła się stąd, że u osób dotkniętych zespołem Downa obecny jest jeden dodatkowy chromosom 21. Zespół Downa jest chorobą genetyczną, która wiąże się z dużą stygmatyzacją fizyczną. Osoby, które dotknięte są tą chorobą są od razu odróżniane. Bardzo charakterystyczny wygląd sprawia również, że często są wytykane przez społeczeństwo palcami. Objawy zespołu Downa mogą być bardzo różne. Zawsze pojawia się upośledzenie umysłowe, które może mieć jednak bardzo różny stopień. Wiele dzieci z zespołem Downa potrafi nauczyć się podstawowych czynności i w miarę o siebie zadbać. Trzeba tylko stworzyć im do tego odpowiednie warunki. Typowym objawem jest także płaska twarz oraz często wysunięty język. Ta ostatnia cecha sprawia, że wiele osób z zespołem Downa może mieć tendencję do ślinienia się. Wiele osób z zespołem Downa dotkniętym jest także problemami z oczami. Typowe problemy to zez oraz oczopląs. W wielu przypadkach w przebiegu tej choroby pojawiają się także wady serca, które czasem mogą być naprawdę bardzo poważne. Mówiąc o zespole Downa trzeba wyraźnie podkreślić, że jest to choroba, na którą nie ma leku. Wzrost zachorowań na nią wiąże się ze wzrostem wieku matki.

Krótko o osteoporozie

Mówiąc o różnych interesujących chorobach z całą pewnością warto wspomnieć o osteoporozie. Choroba ta w zasadzie wyłącznie dotyka kobiety. Najczęściej atakuje w okresie menopauzy, kiedy w organizmie kobiecych zachodzi szereg zmian hormonalnych. Jeszcze kilka lat temu choroba ta określana była mianem zrzeszotnienia kości. Nazwa ta nawiązywała do struktury jaką przyjmowały kości osoby dotkniętej tą chorobą. Obecnie nazwa ta spotykana jest coraz rzadziej. Osteoporoza nie jest jednolitą jednostką chorobową. Wyróżnić można kilka jej odmian. Wskazuje się na osteoporozę pierwotną, wtórną, miejscową oraz uogólnioną. Osteoporoza wtórna może być wywołana przez zażywane leki. Wyróżnia się także różne przyczyny, które mogły doprowadzić do powstania osteoporozy. W przypadku osteoporozy pierwotnej są to przekwitanie, mukowiscydoza oraz podeszły wiek. Wskazuje się również na szereg czynników, które mogą zwiększać ryzyko zachorowania na osteoporozę. Coraz częściej wskazuje się na czynniki genetyczne. Uważa się obecnie, że jeśli matka dotknięta była osteoporozą to również córka może mieć ten sam problem. Również nieodpowiednia dieta sprawia, że może pojawić się osteoporoza. Jeśli osoba będzie długotrwale unieruchomiona to również może pojawić się u niej osteoporoza. W tym wypadku nie jest ona w ogóle związana z wiekiem. Takie choroby jak cukrzyca oraz reumatoidalne zapalenie stawów również zwiększają ryzyko pojawienia się osteoporozy.

O zapaleniu płuc

Wśród chorób, które jeszcze kilkanaście lat temu niemal zawsze prowadziły do śmierci znajduje się zapalenie płuc. Obecnie choroba ta nie stanowi większego zagrożenia. Trzeba jednak podkreślić, że w przypadku osób z osłabionym układem odpornościowym może być niebezpieczna. Podobnie sytuacja wygląda w przypadku osób starszych. W tym przypadku zapalenie płuc ciągle często kończy się śmiercią. Zapalenie płuc to jednostka choroba, która nie ma jednolitej etiologii. Biorąc pod uwagę czynnik, który doprowadził do rozwinięcia się zapalenia płuc można wyróżnić następujące rodzaje tej choroby: bakteryjne, wirusowe, atypowe, grzybicze, alergiczne oraz chemiczne. Zapalenie płuc można podzielić również na szpitalne oraz pozaszpitalne. Biorąc pod uwagę kryterium anatomiczne wyróżnia się zapalenie płuc odoskrzelowe, śródmiąższowe oraz płatowe. Najczęściej za pojawienie się zapalenia płuc odpowiedzialna jest dwoinka zapalenia płuc. Jest to bakteria, która zaliczana jest do grupy bakterii Gram – dodatnich. Mówiąc o zapaleniu płuc z całą pewnością nie można zapomnieć o najbardziej typowych objawach tej choroby. W większości wypadków przebiega ona z wysoką gorączką. Nie można jednak w tym miejscu zapomnieć o tym, że istnieje odmiana zapalenia płuc, której gorączka nie towarzyszy. Choroba ta objawia się również kaszlem oraz bardzo silnym bólem, który zlokalizowany jest w klatce piersiowej. Może pojawić się także duszność oraz krwioplucie.

Nagminne zapalenie przyusznic

Jeśli mówimy o chorobach zakaźnych, które zaliczane są do grupy tak zwanych chorób wieku dziecięcego z całą pewnością nie możemy zapomnieć o nagminnym zapaleniu przyusznic. Choroba ta dużo bardziej znana jest pod popularną nazwą świnka. Najbardziej charakterystycznym objawem choroby jest powiększenie się ślinianek przyusznych, które dodatkowo stają się niezwykle bolesne. Świnka zalicza się do tych chorób zakaźnych, która wiąże się z ryzykiem powikłań. Odkąd jednak wprowadzono obowiązkowe szczepienia ochronne powikłania po śwince są coraz rzadziej spotykane. Podczas przebiegu tej choroby nie stosuje się właściwie żadnych leków. Nie opracowano bowiem do tej pory leku, który byłby skuteczny w przypadku tego typu chorób. Nie można jednak zapominać o tym aby podawać dziecku leki przeciwgorączkowe. Świnka przebiega bowiem zazwyczaj z bardzo wysoką gorączką, która może być dla organizmu niebezpieczna. Wielu lekarzy zaleca także podawanie leków przeciwzapalnych. Panuje bowiem przekonanie, że zapobiegną one pojawieniu się powikłań. Nie potwierdzono jednak jednoznacznie aby faktycznie w przypadku świnki wykazywały one takie działanie. Czasem podaje się także leki, które mają wzmocnić układ odpornościowy. Dzięki temu przebieg choroby jest dużo bardziej łagodny. Powikłania po śwince często dotyczą chłopców. Może u nich dojść do niepłodności, która spowodowana będzie zapaleniem jąder wywołanym wirusem świnki.

Zespół nabytego niedoboru odporności

Mówiąc o chorobach, które obecnie wzbudzają duże emocje z całą pewnością nie można zapomnieć o AIDS, czyli zespole nabytego niedoboru odporności. Jest to choroba zakaźna, która obecnie uważana jest za chorobę śmiertelną. Do tej pory nie wynaleziono bowiem leku, który umiałby zwalczyć obecność wirusa HIV, który doprowadza do rozwinięcia się właśnie AIDS. Mówiąc o AIDS z całą pewnością należy wspomnieć o możliwych drogach zarażenia wirusem HIV. Większość osób, które są nosicielami wirusa zaraziło się nim na drodze ryzykownych kontaktów seksualnych. Zalicza się do nich stosunku seksualne bez prezerwatywy. Bardzo mocno trzeba podkreślić, że wcale nie trzeba uprawiać seksu z przypadkowym partnerem. Najnowsze badania pokazują, że wielu nosicieli wirusa HIV zaraziło się na skutek kontaktów seksualnych ze swoimi długoletnimi partnerami, którzy nie byli im po prostu wierni. Wirusem HIV można zarazić się także poprzez kontakt z krwią osoby zarażonej. To właśnie dlatego nie należy udzielać obcej osobie pomocy jeśli nie mamy jednorazowych rękawiczek. Kontakt z krwią zawsze jest bowiem niebezpieczny. HIV mogą zarazić się także dzieci matek, które będąc w ciąży były nosicielkami wirusa. Wirus może bowiem przedostać się przez barierę jaką stwarza łożysko. Do objawów wirusa zalicza się częste infekcje, pojawiające się często zapalenie płuc, ropiejące rany, które nie chcą się goić. U nosicieli wirusa HIV często rozwija się także mięsak Kaposiego.

Krótko o gruźlicy

Wśród chorób zakaźnych, które jeszcze kilka lat temu wzbudzały ogromne emocje znajduje się gruźlica – choroba, która zazwyczaj atakuje nasze płuca. Występowanie tej choroby nie jest w ogóle uzależnione od strefy klimatycznej. Można się więc nią zarazić niemalże wszędzie. Mówiąc o niej koniecznie trzeba podkreślić, że jest to choroba, która potencjalnie może być śmiertelna. Jeśli nie zostanie w porę rozpoznana i nie zostanie podjęte leczenie z całą pewnością doprowadzi do śmierci. Większości z nas gruźlica kojarzy się tylko z chorobą płuc. Faktycznie choroba ta najczęściej lokuje się właśnie w układzie oddechowym. Nie oznacza to jednak, że jest to jedyne miejsce w naszym organizmie, które może zostać przez gruźlice zaatakowane. Może ona dotknąć naczynia krwionośne, układ moczowo – płciowy, stawy, a nawet układ nerwowy. Gruźlica jest także tą chorobą, która bardzo często atakuje osoby z obniżonym poziomem odporności. Do takiej grupy zalicza się między innymi te osoby, u których wykryto wirus HIV. Przed wiekami chorobę tą określano mianem galopujących suchot. Pierwsza część nazwy wzięła się z szybko dotykającej osobę chorą śmierci. Suchoty wzięły się natomiast stąd, że choroba ta doprowadzała do skrajnego wyniszczenia organizmu. Skóra była niezwykle blada i sprawiała wrażenie jakby zasychała. Aby zmniejszyć liczbę zachorowań na gruźlicę już lata temu wprowadzano obowiązkowe na nią szczepienia.

O czarnej śmierci

Mówiąc o chorobach z całą pewnością nie można zapomnieć o chorobach zakaźnych. Większość z nas zna przede wszystkim ospę, różyczkę oraz świnkę. Choroby te zaliczają się do grona chorób zakaźnych, ale nie stanowią większego zagrożenia. Do tych chorób zakaźnych, które są naprawdę niebezpieczne zalicza się między innymi dżumę, która określana jest często również jako czarna śmierć. Dżuma jest chorobą, która może występować pod różną postacią. Obecnie wskazuje się na trzy jej formy: płucną, posocznicową oraz dymieniczą. Najczęściej spotykaną formą dżumy jest dżuma dymienicza. Przenoszona jest ona najczęściej przez pchły, które wcześniej zaraziły się od takich zwierząt jak szczury czy myszy. Ta odmiana choroby może pojawić się również wtedy, kiedy zjemy pokarm, w którym były bakterie przenoszące dżumę. Pierwsze objawy dżumy dymieniczej mogą pojawić się już po upływie dwóch od zakażenia. Zazwyczaj nie pojawią się natomiast później jak po upływie dwóch tygodni. Pierwsze objawy, które wystąpią określane są jako nieswoiste. Zalicza się do nich wysoką temperaturę, dreszcze, bóle głowy, zlewne poty oraz ogólne bardzo silne osłabienie organizmu. Typowym objawem jest również bardzo silne powiększenie węzłów chłonnym. Mogą one powiększyć się nawet o dziesięć centymetrów. Postać dymienicza dżumy cechuje się bardzo dużą śmiertelnością. Najczęściej umiera bowiem połowa chorych, którzy na nią zapadli.

Krótko o albinizmie

Jeśli mówimy o chorobach z całą pewnością warto wspomnieć o albinizmie. Jest to jedna z ciekawszych chorób, która jednocześnie charakteryzuje się bardzo nietypowym wyglądem osób, które zostały nią dotknięte. W przypadku osoby, która dotknięta jest albinizmem występuje brak barwnika w następujących częściach ciała: całej skórze, włosach, tęczówce oraz oraz tak zwanych tworach skórnych. Efektem tego jest bardzo blady wygląd. Albinosi wyróżniają się niemalże białymi włosami, brwiami oraz rzęsami. Skóra jest natomiast niezwykle blada. Ciekawostką jest fakt, że zaraz po urodzeniu dziecko dotknięte tą chorobą sprawia wrażenie jakby było różowe. Spowodowane jest to prześwitywaniem naczyń krwionośnych przez niezwykle bladą skórę. Wiele osób jest przekonanych, że oczy albinosów zawsze są czerwone. Tymczasem okazuje się, że taki objaw pojawia się stosunkowo rzadko. W większości wypadków oczy albinosów mają kolor bladoniebieski. Jeśli jednak oczy mają barwę czerwoną to spowodowane jest to tym, że tęczówka w istocie jest bezbarwna dzięki czemu prześwitują przez nią wszystkie naczynia krwionośne. To właśnie stąd bierze się owe czerwone zabarwienie oczu albinosa. Ze względu na stygmatyzację fizyczną osoby dotknięte albinizmem nie mają łatwego życia. Najczęściej dość mocno wytykane są palcami oraz padają ofiarami głupich i często niewybrednych żartów. Na szczęście choroba ta zdarza się u ludzi niezwykle rzadko.

Designed for